Wat we hier drogenWaarvoor huurt men in de provincie Luik een bouwdroger?
Het westen van de provincie is Waals Haspengouw, rond Hannuit, Borgworm, Braives en Geer: een vlak leemplateau met suikerbieten, graan en grote vierkantshoeven rond een gesloten erf. Wie zo'n hoeve opdeelt in woningen of de stallen tot leefruimte verbouwt, giet nieuwe vloeren over een groot oppervlak. Aan de rand van de dorpen komen er ook verkavelingen bij, en daar is het de gewone nieuwbouwdroging: pleisterwerk en chape die samen honderden liters water in huis brengen.
Langs de Maas, van Hoei over Seraing en Flémalle tot Herstal, ligt het oude hart van de Waalse zware industrie. Hoogovens, walserijen en steenkoolmijnen bepaalden hier anderhalve eeuw lang het beeld, en tussen de fabrieken bouwde men rijen arbeiderswoningen tegen de hellingen. Veel van die huizen worden nu gerenoveerd. Ze hebben dunne gevels, kelders onder het straatpeil en muren die jaren onverwarmd stonden, en na het uitbreken van oude bepleistering blijkt het metselwerk vaak natter dan verwacht.
In de stad Luik zelf staan herenhuizen uit de negentiende eeuw met een souterrain: een half ondergrondse verdieping waar vroeger de keuken en de bergingen lagen. Wie dat souterrain tot leefruimte of praktijkruimte maakt, werkt tegen muren die aan de straatkant in de grond staan. Die muren drogen traag, en een nieuwe vloer erbovenop houdt het vocht nog langer vast. Een droger in zo'n ruimte doet het meeste werk in de eerste twee weken.
In juli 2021 trad de Vesdre buiten haar oevers, en in Pepinster, Verviers, Trooz, Chaudfontaine en Limburg stonden huizen tot op de eerste verdieping onder water. Veel woningen in die vallei zijn sindsdien gestript en opnieuw opgebouwd, en sommige zijn dat nog. Wie er vandaag pleistert of een nieuwe vloer legt, droogt een huis dat ooit doorweekt was; daar is het belangrijk eerst te meten hoeveel vocht er nog in de muurvoet zit.
Ten oosten van Luik ligt het Land van Herve: glooiende weiden met hagen, boomgaarden en verspreide hoeves in baksteen en kalksteen, rond Herve, Aubel en Thimister-Clermont. Daarachter stijgt de grond naar de Hoge Venen, het hoogste en natste stuk van België, rond Jalhay, Weismes en Bütgenbach. Een ruwbouw op die hoogte blijft in de winter maandenlang koud. In de Oostkantons, van Eupen en Kelmis tot Sankt Vith en Burg-Reuland, ligt de Duitstalige Gemeenschap; ook daar leveren we.